سیستم های اعلام حریق و اطفاء حریق
حریق سرخ
آژیر فلاشر (هشداردهنده)

سیستم های اعلام حریق برای اعلام وقوع آتش سوزی، از تجهیزات هشدار دهنده دیداری و شنیداری استفاده می کنند

اعلام حریق صوتی:

اژیر ها و زنگ ها به عنوان تجهیزات هشدار دهنده شنیداری ِسیستم های اعلام حریق باید دارای سطح و شدت صوتی مناسبی باشند تا ضمن مطلع نمودن کلیه ساکنین از بروز آتش سوزی، چندان گوش خراش و هراس انگیز نباشند

برای اطفا حریق تجهیزات هشدار دهنده ی شنیداری سه دسته هستند:

زنگ های هشدار دهنده ی آتش سوزی

ابا ین زنگ ها دارای صدایی متمایز که معمولا از نوع کاسه ای است و آلت چکش گونه ای بر قسمت داخلی ان ضربه می زند. معمولا برای اطلاع از فعال شدن آبفشان ها از این نوع زنگ استفاده می شود.

بوق های اعلام حریق

: با صدایی کاملا متمایز برای اماکنی با نویز بالا

زنگ الکترونیکی

زنگ الکترونیکی یا مکانیکی اعلام حریق  قابلیت انتخاب طنین مورد نظر را دارد که  به هنگام نصب می توان طنین مناسب را تنظیم نمود.

زنگ با طنین نرم:

 مناسب اماکنی که به طور پیوسته و مرتب افرادی حضور دارند و مراقب اوضاع هستند. در هنگام آتش سوزی در برخی اماکن ممکن است صدای ناگهانی ناشی از زنگ اعلام حریق موجب پریشانی و وحشت شود. بنابراین در این گونه اماکن زنگ درواقع برای افراد مراقب به صدا درمی اید تا ان ها سایرین را مطلع سازند.

اژیرها:

تجهیزات هشدار دهنده ای  که برای کارخانجات  با کار سنگین و فضاهای خارجی مورد استفاده قرار می گیرند.

بلندگو:

برای پخش صوت انسانی یا پخش پیام از پیش ضبط شده برای اعلام خطر و راهنمایی ساکنین.

تجهیزات اعلام حریق دیداری

انواع چراغ های گردان و چشمک زن در کنار تجهیزات هشدار دهنده صوتی و یا به طور مستقل می توانند ساکنین را از بروز خطر حریق مطلع سازند. در برخی اماکن که ساکنین آن دارای نقص شنوایی هستند و یا در اماکن پرسر و صدا و یا اماکنی مانند اسایشگاه و امثال آن که ممکن است ساکنین در حال استراحت باشند و یا برای شناسایی اماکنی که آشکارساز آن عمل نموده ولی در ورودی آن بنا به دلایل مختلف بسته است استفاده از انواع چراغ های هشدار دهنده ضروری است.  به عنوان مثال با روشن شدن یک چراغ هشدار در بالای در ورودی یک اتاق که اشکارساز آن ، بروز آتش سوزی را گزارش نموده ،بهتر و راحتتر می توان محل وقوع حریق را در یک منطقه مورد شناسایی قرار داد.

شدت روشنایی چراغ های هشداردهنده بین 15 تا 177 کاندلا است و ولتاژ کار ان ها 12 یا 24 ولت است. این چراغ ها ممکن است به صورت مستقل و یا به همراه یک زنگ مورد استفاده قرار گیرند.

محدوده مجاز صدای یک محیط 120 دسیبل است .چنانچه سطح صدای یک محیط بیش از 105 دسیبل باشد و نتوان با نصب هشداردهنده های صوتی که 15 دسیبل هستند این محدوده را رعایت کرد،باید از هشدارهای دیداری استفاده نمود. هشداردهنده های دیداری ممکن است از نوع چشمک زن ثابت یا گردان باشند. تعداد چشمک های هشداردهنده نباید بیش از دو چشمک به ازای هرثانیه (2هرتز)باشد. برخی از هشداردهنده های دیداری نیز برای نمایش یک پیام متنی مورد استفاده قرار می گیرند.

هشداردهنده های دیداری  اعلام حریق به صورت سقفی و یا دیواری نصب می شوند. در صورت استفاده از نوع دیواری ،ارتفاع ان نباید کمتر از 80 اینچ (2.03متر) و بیش از 96 اینچ (2.43 متر)از سطح کف تمام شده باشد.